y veo que la cuarta, también
El faro A nos, quer terrestres, quer acuáticos, nadie nunca preguntóunos adónde preferiríamos naufragar. Si esquecer do mundo en terra, si facerlo na mar. Certamente, a pregunta es ociosa, Porque, pa nos, no hay terra sin auga, ni mar (o que es mar de verdá) sin terra adonde se bese. (Dice o chorus : Asi que xa vamos vindo o final deste arrecorrido circular) Esto é, si tuvesen a ben facernos a pregunta, a resposta seria neblinosa: alhí, adonde se acercan. Pero, mais como nos non somos dos das diáfanas saparaÇoes, mas ben dixéramos: de alhá, de adonde confúndanse os dominios (e mal os leven, a os dominios e a seus amos, os demonios e os melgallos), de alhá, de donde nin a terra es mar, nin a mar es terra. De alhá, anone a terra, a ti, tú, probe nauta, nada que eres na inmensidade, trata de iluminarte; d’alhí, en donde a luz dícete: “Aquí estou: agora sabes de ti, de quen eres e de adonde estás”. Ah! Entonces o faro. Entonces a luz. Entonces a l...