Entradas

Aquí, ahora, soy.

Imagen
    Aquí, ahora, soy.  Elementos para una teoría universalista de la conciencia; el Acto-Simbólico Tal es el título de este trabajo sobre filosofía de la mente y de la Conciencia. En él exponemos nuestra tesis sobre el surgimiento (materialista, faltaría más) del yo-soy, de la conciencia. Tras un repaso a las principales teorías en torno al asunto, desde Husserl hasta hoy, podemos afirmar que hemos conseguido establecer una teoría que da razón de tal asunto. Una teoría que hace caso omiso del sustrato material sobre el que se produce, pero que se esfuerza en delimitar las condiciones para su surgimiento.     Creemos que nuestra teoría universalista es potente en su capacidad explicativa y hermosa en su sencillez y complejidad. Anímese; sin mis amigos Opus y yo la podemos entender, usted también puede.       Pinchando en las imágenes, se accede a la respectiva versión (castellana o inglesa) Esta obra está presente en Internet Archive ,...

Arranca la actividad Desde el Rincón de la Izquierda

Imagen
De improviso. Como era de esperar, de repente y por una situación inesperada ha arrancado la andadura del Rincón de la Izquierda.  El encontrarnos con un texto sorpresivo, que anda además aparentemente lejos del objeto explícito de este entramado filosófico-político, nos ha empujado a no perder la ocasión, utilizarlo de oportunidad bienvenida, y lanzarnos a las ondas eléctricas y electrónicas.      Así, pues, aquí está el Número 0 de nuestros trabajos. En este caso, sobre el asunto de la posibilidad de conciencia en la Inteligencia Artificial. Un asunto que parece alejado del pensamiento político-filosófico. Pero que es purita Filosofía de la Mente (ya se empieza a acercar entonces a nuestras materias). Pero que se verá, a lo largo del artículo, como termina impactando en los campos de la Ética, la Moral y la Filosofía Política. ¿No lo ven claro? Pues lean y juzguen. Enlace 

y veo que la cuarta, también

Imagen
  El faro       A nos, quer terrestres, quer acuáticos, nadie nunca preguntóunos adónde preferiríamos naufragar. Si esquecer do mundo en terra, si facerlo na mar. Certamente, a pregunta es ociosa, Porque, pa nos, no hay terra sin auga, ni mar (o que es mar de verdá) sin terra adonde se bese. (Dice o chorus : Asi que xa vamos vindo o final deste arrecorrido circular)   Esto é, si tuvesen a ben facernos a pregunta, a resposta seria neblinosa: alhí, adonde se acercan. Pero, mais como nos non somos dos das diáfanas saparaÇoes, mas ben dixéramos: de alhá, de adonde confúndanse os dominios (e mal os leven, a os dominios e a seus amos, os demonios e os melgallos), de alhá, de donde nin a terra es mar, nin a mar es terra. De alhá, anone a terra, a ti, tú, probe nauta, nada que eres na inmensidade, trata de iluminarte; d’alhí, en donde a luz dícete: “Aquí estou: agora sabes de ti, de quen eres e de adonde estás”. Ah! Entonces o faro. Entonces a luz. Entonces a l...

y vamos por una tercera

Imagen
  El faro  A nos, quer terrestres, quer acuáticos, nadie nunca preguntóunos adónde preferiríamos naufragar. Si esquecer do mundo en terra, si facerlo na mar. Certamente, a pregunta es ociosa, Porque, pa nos, no hay terra sin auga, ni mar (o que es mar de verdá) sin terra adonde se bese. (Dice o chorus : Asi que xa vamos vindo o final deste arrecorrido circular) Esto é, si tuvesen a ben facernos a pregunta, a resposta seria neblinosa: alhí, adonde se acercan. Pero, mais como nos non somos dos das diáfanas saparaÇoes, mas ben dixéramos: de alhá, de adonde confúndanse os dominios (e mal os leven, a os dominios e a seus amos, os demonios e os melgallos), de alhá, de donde nin a terra es mar, nin a mar es terra. De alhá, anone a terra, a ti, tú, probe nauta, nada que eres na inmensidade, trata de iluminarte; d’alhí, en donde a luz dícete: “Aquí estou: agora sabes de ti, de quen eres e de adonde estás”. Ah! Entonces o faro. Entonces a luz. Entonces a lume. Díxeme adónde a...

la segunda

  El faro A nos, quer terrestres, quer acuáticos, nadie nunca preguntóunos adónde preferiríamos naufragar. Si esquecer do mundo en terra, si facerlo na mar. Certamente, a pregunta es ociosa, Porque, pa nos, no hay terra sin auga, ni mar (o que es mar de verdá) sin terra adonde se bese. (Dice o chorus : Asi que xa vamos vindo o final deste arrecorrido circular) Esto é, si tuvesen a ben facernos a pregunta, a resposta seria neblinosa: alhí, adonde se acercan. Pero, mais como nos non somos dos das diáfanas saparaÇoes, mas ben dixéramos: de alhá, de adonde confúndanse os dominios (e mal os leven, a os dominios e a seus amos, os demonios e os melgallos), de alhá, de donde nin a terra es mar, nin a mar es terra. De alhá, anone a terra, a ti, tú, probe nauta, nada que eres na inmensidade, trata de iluminarte; d’alhí, en donde a luz dícete: “Aquí estou: agora sabes de ti, de quen eres e de adonde estás”. Ah! Entonces o faro. Entonces a luz. Entonces a lume. Díxeme adónde a t...

El primero, para probar

  El faro A nos, quer terrestres, quer acuáticos, nadie nunca preguntóunos adónde preferiríamos naufragar. Si esquecer do mundo en terra, si facerlo na mar. Certamente, a pregunta es ociosa, Porque, pa nos, no hay terra sin auga, ni mar (o que es mar de verdá) sin terra adonde se bese. (Dice o chorus : Asi que xa vamos vindo o final deste arrecorrido circular) Esto é, si tuvesen a ben facernos a pregunta, a resposta seria neblinosa: alhí, adonde se acercan. Pero, mais como nos non somos dos das diáfanas saparaÇoes, mas ben dixéramos: de alhá, de adonde confúndanse os dominios (e mal os leven, a os dominios e a seus amos, os demonios e os melgallos), de alhá, de donde nin a terra es mar, nin a mar es terra. De alhá, anone a terra, a ti, tú, probe nauta, nada que eres na inmensidade, trata de iluminarte; d’alhí, en donde a luz dícete: “Aquí estou: agora sabes de ti, de quen eres e de adonde estás”. Ah! Entonces o faro. Entonces a luz. Entonces a lume. Díxeme adónde a t...